common leaks

Ο καινούργιος δίσκος του Common 'Universal Mind Control' φαίνεται πως θα αξίζει τον κόπο, αν κρίνω απο τα leaks που έχουν κυκλοφορήσει. Τα δύο (κατά τη γνώμη μου) πιο ενδιαφέροντα:

common feat. cee-lo - make my day

common feat. chester french - what a world

pat metheny & brad mehldau - all the things you are

Δυο απο τους πολύ αγαπημένους μου μουσικούς (ειδικά ο Pat) με επαναφέρουν στην τάξη με αυτή την εκπληκτική εκτέλεση του standard 'All the Things You Are'. Στα αμύητα αυτιά θα ξενίζει, αλλά είναι καταπληκτικό τo interplay μεταξύ των δύο μουσικών - είναι και οι δύο τόσο προσηλωμένοι στο να ακούν τον άλλον και να αλληλοσυμπληρώνονται που φτάνουν στα όρια της τηλεπάθειας. Η αρμονία δίνεται αραιά και σε τόσο γρήγορο τέμπο που οι περισσότεροι μουσικοί θα χανόντουσαν για πλάκα. Οι δύο αυτοί κύριοι όμως παραδίδουν μαθήματα αυτοσχεδιασμού και μουσικότητας.

Και ως δείγμα του πόσο και πώς έχει εξελιχθεί η jazz, εδώ είναι η εκτέλεση του κομματιού απο τον Frank Sinatra. Ναι, είναι το ίδιο κομμάτι!

dillinger four - c i v i l w a r

Μερικά είδη μουσικής λοιπόν είναι παρεξηγημένα. Στην Ελλάδα τουλάχιστον, γιατί στην Αμερική υπάρχει εντελώς διαφορετική κουλτούρα σε κάποια πράγματα. Σιγουρεύομαι γι' αυτό όταν δεν έχω σχεδόν κανένα (γνωστό μου) να μοιραστώ την αγάπη μου για μπάντες όπως οι Alkaline Trio, οι Dillinger Four, οι Marked Men κλπ. Τι παίζουν όλοι αυτοί; Pop-punk. Σε όποιον το λέω η απάντηση είναι είτε οτι αυτές οι δύο λέξεις δεν ταιριάζουν μαζί (ξεχνάνε τους Ramones μάλλον) ή ότι είναι μουσική για 16χρονα (μάλλον σκέφτονται πολύ τους Blink 182 και τους New Found Glory).

Δεν μπορώ να πω οτι δεν τους καταλαβαίνω βέβαια. Μερικές φορές ανάμεσα στα πιασάρικα ρεφραίν και τα whoa-whoas πιάνω τον εαυτό μου να αναρωτιέται μήπως πρέπει να ακούει (μόνο) πιο "σοβαρή" μουσική. Να σταματήσει τον δίσκο των Hey Mercedes και να βάλει λίγο Charles Mingus, γιατί απο κάποια ηλικία και μετά πρέπει να σοβαρεύουμε.

Η απάντηση μου δόθηκε απο την καινούργια κυκλοφορία των Dillinger Four με τίτλο 'C I V I L W A R'. Η πρώτη μετά απο 6 χρόνια. Με βρήκε σε μια περίοδο που θέλω να ακούω απλή, θετική μουσική και πέτυχε διάνα. Δεν προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου οτι ο δίσκος είναι αριστούργημα (αλήθεια, πώς ορίζεται αυτό βέβαια;), αλλά σίγουρα είναι ό,τι καλύτερο μπορώ να ακούσω ένα βροχερό πρωινό Σαββάτου και να με κάνει να χαμογελάσω.

Το ξέρω οτι μάλλον μόνο σε εμένα αρέσει. Πάντως:

dillinger four - jingle for the product

Υ.Γ. Το καρέ είναι απο το comic Nothing Nice to Say του Mitch Clem. Όλα του τα στριπ βρίσκονται στη σελίδα του - εδώ.

jean grae - love thirst

last weeks covers

nufan live

Πριν 5-6 χρόνια θα έκανα τούμπες αν το μάθαινα. Τώρα απλώς θα πάω για να νοσταλγήσω.

No Use For a Name live @ Fuzz στις 15 Φεβρουαρίου του νέου έτους.

no use for a name - on the outside

your kisses taste

better than a kick in the head

fucked up - twice born

Ντύνονται λίγο φλώρικα γι' αυτό που παίζουν, αλλά τα κάνουν όλα πουτάνα.

Fucked Up - Twice Born

808s & heartbreaks

Ο Kanye πιάνει πάτο. Κλαίει σε ηλίθιες μελωδίες, νομίζει οτι με τη συνεχή χρήση του auto-tune σώζει τη άθλια φωνή του (εκτός κι αν το κάνει για αισθητικούς λόγους - έλεος) και τελικά δικαιώνει όλους αυτούς που λένε οτι δίσκο με τον δίσκο γίνεται χειρότερος.

Το 4/10 του allmusic δικαιότατο, είμαι περίεργος τι θα πούν οι υπόλοιποι "ειδικοί" (βλ. Pitchfork)

ΜΗΝ το ακούσετε. Άσε που λογικά όλο και κάποιο single θα βρουν για να μας πρήξουν τα αυτιά και αυτόν τον χειμώνα. Μπρρρρ.

jazzanova can see

Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω πόσο καλός είναι ο φετινός δίσκος των Jazzanova.
Άλλη μια ευκαιρία να πειστείτε:

Jazzanova - I Can See

nerve-wrecking november

Ο Νοέμβριος με έχει τσακίσει στο τρέξιμο. Αποτέλεσμα ένα: το μπλογκ έχει εμφανή σημάδια εγκατάλειψης (πέφτουν σοβάδες κλπ). Αποτέλεσμα δύο: έχω ψιλοχάσει τη μπάλα με νέες κυκλοφορίες καθώς που χρόνος για ψάξιμο.

Ελπίζω σιγά-σιγά να επανέλθουν οι φυσιολογικοί ρυθμοί. Ως τότε δυο κομμάτια απο μπάντες που συγκρατούσαν τα νεύρα μου σε φυσιολογικά επίπεδα αυτές τις μέρες:


Hot Water Music - Remedy


Planes Mistaken for Stars - Little Death

herbie...

Ας μου πουλήσει κάποιος το εισιτήριό του, κοντεύω να σκάσω...

affirmation

Η αυθεντική εκτέλεση όπως την συνέθεσε ο (τυφλός) Jose Feliciano:



Και η μεταχείριση που επιφύλαξε στο κομμάτι ο George Benson και το έκανε κλασσικό: