pinhead gunpowder - kick over the traces

Επειδή καλοκαίρι χωρίς λίγο παλιομοδίτικο pop-punk δεν γίνεται, οι Pinhead Gunpowder κυκλοφόρησαν το 'Kick Over the Traces', το οποίο αποτελεί ένα best-of της 19-χρονης ιστορίας τους. Όταν λέω παλιομοδίτικο pop-punk, εννοώ όπως το έπαιζαν στην Αμερική κάπου εκεί στην αρχή της δεκαετίας του '90 μπάντες σαν τους Green Day (μέχρι το 'Dookie'). Τώρα, αυτό μόνο τυχαίο δεν είναι μιας και σχηματίστικαν στο Berkeley της California την άνοιξη του '91 απο άτομα που ήταν ήδη ενεργά μέλη της σκηνής με άλλες μπάντες. Ο Aaron Cometbus (των Crimpshrine και του Cometbus fanzine), ο Jason White (των Chino Horde), o Mike Kirsch (των Fuel - αποχώρησε κάποια στιγμή το '94), ο Bill Schneider, α και ο Billie Joe Armstrong (ξέρετε-ποιών)!

Σε αντίθεση με τους Green Day, οι Pinhead Gunpowder ήταν πάντοτε σε ανεξάρτητες εταιρίες (Lookout!, Adeline, Recess) και δεν θυσίασαν ποτέ τον ήχο τους για χάρη mainstream ακροατηρίων. Αυτά είναι άλλωστε τα καλά των side-projects - ειδικά αν με την βασική σου μπάντα έχεις πουλήσει μερικά εκατομμύρια δίσκους. Το υλικό στο 'Kick Over the Traces' ακούγεται ακριβώς σαν τους παλιούς-καλούς Green Day, περιλαμβάνει 23 κομμάτια διάρκειας κάτω των 3' των κάθε ένα (πολλά κάτω απο 2') και προσωπικά το απολαμβάνω περισσότερο με κάθε άκουσμα. Γρήγορο μελωδικό pop-punk. Give it a spin!

enjoy

maxwell - BLACKsummers'night

Τα πολλά λόγια είναι φτώχια. Καταπληκτική neo-soul, όπως πρέπει να είναι. Ο Maxwell έγραψε 9 φανταστικά τραγούδια και βρήκε την ιδανική μπάντα για να τα ηχογραφήσει - απο τα ντραμς και τα μπάσα μέχρι τα πλήκτρα, τις κιθάρες και τα πνευστά όλα ακούγονται δεμένα, με πολύ προσεγμένες ενορχηστρώσεις και άπειρο groove. To BLACKsummers'night είναι ένας απο τους καλύτερους soul δίσκους του 2009 για τον οποίο σκέφτομαι τόση ώρα τι να γράψω και αποφάσισα οτι είναι καλύτερο να αφήσω τη μουσική να μιλήσει μόνη της (κλισέ, το ξέρω). Θα ακολουθήσουν άλλοι δύο δίσκοι που θα συμπληρώσουν την τριλογία - το ΒlackSUMMERS'night που απ' ότι φαίνεται θα είναι gospel και το Βlacksummers'NIGHT που θα έχει slow jams, όπως υποδηλώνουν υποθέτω τα κεφαλαία στο 'night'.

enjoy

melanie fiona mixtape

Μια απο τις πιο ενδιαφέρουσες γυναικείες φωνές που άκουσα πρόσφατα. Η Melanie Fiona ετοιμάζει το ντεμπούτο της 'The Bridge' για τις 18 Αυγούστου. Για teaser δημιούργησε μαζί με τον ?uestlove (των Roots) το mixtape 'WQST Presents: Melanie Fiona Meets The Illadelphonics (A Live Remix Jam Session of The Bridge)', μια συλλογή απο remixes και διασκευές με backing band τους Illadelphonics. Οι περισσότεροι ίσως την ξέρετε απο το 'Give it to Me Right' που χρησιμοποιεί sample απο το 'Time of the Season' των Zombies. Προσωπικά το συγκεκριμένο κομμάτι με κουράζει μιας και το sample μου είναι υπερβολικά γνώριμο για να συνηθίσω άλλη μελωδία απο πάνω του. Ωστόσο το mixtape στο σύνολό του είναι πολύ δυνατό, περιλαμβάνει διασκευές στο 'Heartless' του Kanye (και το κάνει - τολμώ να πω - ωραίο!) και στο 'Cupid' του Sam Cooke. Τέλος, καταπληκτική είναι η soul-samba 'Ay Yo'. Περιμένω το άλμπουμ της με ανυπομονησία.

enjoy

michael franti & spearhead - stay human

O πιο funky hip-hop δίσκος που έχω ακούσει εδω και πολύ καιρό. Αλλά funky όχι με την έννοια της χρήσης funk sample στο στυλ των De la Soul ή του Del tha Funkee Homosapien. Funky όπως το εννούσαν στα 70s, παλιομοδίτικο και βρώμικο, μόνο που η παραγωγή του beat δεν σε μπερδεύει για το πότε δημιουργήθηκε. Η δε φωνή του Michael Franti με τον όγκο και την βραχνάδα της θα μπορούσε άνετα να τραγουδάει Isaac Hayes ή Barry White (ok, τα παραλέω!). Στο 'Stay Human' δε, που ξεκινάει με ενα φωνητικό πολύ-πολύ όμοιο με αυτό των Jackson 5 στη γέφυρα του 'I Want you Back' η χορευτική soul έχει το βασικό groove και τα ο Franti ραπάρει μόνο ανα σημεία. Όμοια στο πολύ ιδιαίτερο 'Oh my God' που ξεκινάει με ακουστική κιθάρα και κρουστά και εξελίσσεται σιγά-σιγά σε ένα βαθύ groove με τους στίχους να περιγράφουν κοινωνικές ανισότητες και διαφθορά με τρόπο που δεν είναι να απορείς οτι συμπεριλήφθηκε στο soundtrack του Wire.

Πιάνοντας μόνο 2 κομμάτια δεν είμαι σίγουρος οτι αρκεί να περιγράψω το ύφος του δίσκου. Αν το συμμάζευα σε μια πρόταση θα υπέθετα οτι το 'Stay Human' (που κυκλοφόρησε το 2001) θα ήταν ο hip-hop δίσκος που θα έβγαινε την εποχή του blaxploitation - αν τα 2 είδη είχαν την ευτυχία να συμπέσουν χρονικά. Δεν ακούγεται και άσχημο, σωστά; Καλύτερα όμως να βγάλετε συμπέρασμα μόνοι σας. Εδώ.

nuyorican soul

Nuyorican Soul είναι ο τίτλος που έδωσαν ο Kenny "Dope" Gonzalez και ο "Little" Louie Vega - γνωστότεροι ίσως ως Masters At Work (MAW) - στο project τους που θα εξερευνούσε μια άλλη πτυχή της χορευτικής μουσικής. Αντί για τα samples που χρησιμοποιούσαν στα house tracks τους, αυτή τη φορά τα όργανα είναι παιγμένα live και απο τι μουσικούς: George Benson, Tito Puente, Roy Ayers και Jocelin Brown είναι μερικά απο τα ονόματα που παρελαύνουν στον δίσκο που κυκλοφόρησαν το 1997.

Δηλώνω fan της house των MAW (πως γίνεται να μην είμαι άλλωστε) και διπλά fan της μουσικής των Nuyorican Soul. Οι τύποι κατόρθωσαν να φτιάξουν ένα δίσκο που οι λέξεις nu-jazz, soul, samba, ακόμα και jazz ταιριάζουν στην περιγραφή του και ακούγονται απόλυτα μοντέρνοι (έστω για το '97!) και οχι αναμάσημα των "παλιών καλών καιρών" (sic). Στα συν η καταπληκτική διασκευή στο 'Black Gold of the Sun' των Rotary Connection (της απίθανης Minnie Riperton). Οι επικριτές θα το χαρακτηρήσουν easy-listening και background music, εγω ως το απόλυτο soundtrack για κάθε καλοκαίρι - απο αυτά που είσαι σε beach bar με ενα (ή πολλά) mojito!

enjoy