O
oksikemia απειλεί οτι θα σταματήσει να διαβάζει τα κείμενα του
1+1 project που δεν δημοσιεύονται Παρασκευές. Κύριε
oksikemia οι απειλές σας δεν πιάνουν τόπο και για να σας το αποδείξω γράφω το κείμενο οχι απλώς με μια μέρα καθυστέρηση, αλλά με δύο!
1 new: Mind Spiders - Mind Spiders [2011]
Οι
Mind Spiders είναι το καινούργιο project του
Mark Ryan απο τους
Marked Men. Κυκλοφόρησαν ένα εφτάρι το 2010 και τώρα τυπώθηκε το πρώτο τους LP, και τα δύο στη
Dirtnap. Tο Mind Spiders λοιπόν είναι ο πρώτος δίσκος του 2011 που έλιωσα, που άκουσα ξανά και ξανά και που ήθελα να μοιραστώ με φίλους και γνωστούς. Επίσης είναι ο δίσκος για τον οποίο πίστευα οτι θα έχω φοβερή έμπνευση να γράψω διάφορα να για ενδιαφερθούν όλοι να τον ακούσουν, αλλά τόση ώρα δεν μου κατεβαίνει τίποτα.
Πάμε απλά λοιπόν. Καταρχάς οι Mind Spiders έχουν ομώνυμο τραγούδι - '
The Mind Spiders Theme'. και όλοι γνωρίζουμε πως κάθε μπάντα που σέβεται τον εαυτό της πρέπει να έχει ομώνυμο τραγούδι. Ελπίζω αυτό να έπεισε τους μισούς που διαβάζουν οτι ο δίσκος γαμάει.
Για τους άλλους μισούς τώρα. Ακούστε το '
Read Your Mind' και πείτε μου πόσα τραγούδια καλύτερα απο αυτό ακούσατε φέτος. Εγώ κανένα. Μετά πάρτε τον δίσκο απ' την αρχή, δείτε πως ξεκινάει με γαμάτη power pop και όσο προχωράει γίνεται garage και όλο και πιο 60s και ψυχεδελικό. Σπάστε τα με το '
Go!', το '
Don't Let Her Go' και το '
No Romance'. Απολαύστε το νωχελικά bluesy '
Slippin' and Slidin'' με τα twang του και τα reverb του και τα tremolo του τα όλα του! Και για το κλείσιμο, σκαλώστε άπειρα με τα δυο ψυχεδελικά διαμάντια, το '
Your Soul' και το '
Close the Door'.
Ε λοιπόν, αυτό εδώ απο πάνω είναι ίσως το χειρότερο κείμενο που έχω γράψει για δίσκο που μου αρέσει πάρα πολύ.
+1 old: Acid Baby Jesus - Acid Baby Jesus [2010]
Και αφού το theme της βδομάδας είναι το lo-fi garage, βρίσκω αφορμή να γράψω δυο λόγια για μια Αθηναϊκή μπάντα, τους
Acid Baby Jesus.
Φαίνεται πως τους ακολουθεί hype και νομίζω πως μπήκα αργά στον χορό του - καλύτερα, έχω την κακή συνήθεια να ξενερώνω εκ των προτέρων με μπάντες που είναι της μόδας. Επίσης δεν έχω καταφέρει να τους δω live αν και πολύ θα το ήθελα - μαθαίνω πάντως οτι μαζεύουν πολύ κόσμο.
Κρίνοντας απο τον δίσκο νομίζω πως το αξίζουν. Ο ήχος του μου αρέσει πάρα πολύ, απ' το εναρκτήριο '
Salt Chunk Mary' ακούω μια μπάντα που ξέρει τι μουσική θέλει να παίζει, που ξέρει πως θέλει την παραγωγή της και που ξέρει τι στυλ θέλει να βγάλει προς τα έξω. Απο την άλλη βέβαια είναι εύκολο να τους κατηγορήσει κανείς για υπερβολικό στυλιζάρισμα - άλλωστε για κάποιο λόγο το νωχελικό lo-fi garage έχει γίνει της μόδας και το rock and roll attitude και ντύσιμο έχει επιστρέψει για τα καλά.
Παρόλα αυτά, ο ήχος δεν αρκεί. Είναι πολλές οι μπάντες-θύματα του στυλ που κατά τα άλλα δεν έχουν καμία ικανότητα στο να γράφουν τραγούδια. Που μετά απο μια ακρόαση τους βαριέσαι και ξεχνάς και πως τους λένε. Καμία σχέση. Πείτε ότι θέλετε, αλλά οι Acid Baby Jesus (τα συγχαρητήριά μου για το όνομα, πραγματικά!) γράφουν κομματάρες. Αν στην αρχή τους άκουσα απο περιέργεια, τώρα τους ακούω επειδή γουστάρω, περνάω καλά με τον δίσκο, πως το λένε. 'Horse', 'Dead', 'Codeine Party', 'Tyrannosaurus Rex', κομματάρες, κομματάρες σας λέω!
The 1+1 Project:
