Τρίτη, 22 Μαρτίου 2011

The 1+1 Project - Week 11: deafheaven, Chuck Ragan

Οι άλλοι δύο βλέπουν τον γαύρο στο μπάσκετ, εγώ μέχρι να αρχίσει ο Παναθηναϊκός ξεκλέβω λίγο χρόνο (οχι, δεν βλέπω μπάσκετ όλη μέρα) να κάνω μια προσθήκη στο 1+1 project της περασμένης βδομάδας.


1 new: deafheaven - Libertine Dissolves / Deadalus [7-inch][2011]

Καμιά φορά μου έρχεται όρεξη να δώσω μια πρόκληση στα αυτιά μου με μουσικές που κινούνται - ας το πούμε έτσι - στον χώρο του ακραίου ήχου. Τώρα εντάξει, το ακραίο του ενός είναι η φλωριά του άλλου και δεν θα κάνουμε κόντρες. Αλλά για μένα το black metal και τα παράγωγά του κατατάσσονται στα ακραία.

Οι deafheaven είναι απ’ το San Francisco, πόλη την οποία δεν έχω καθόλου συνδυάσει στο μυαλό μου με το black metal και γενικά με τέτοιους ήχους. Από την άλλη είναι πολύ πιθανόν να κάνω λάθος, είπαμε, αυτή η διάθεση δεν με πιάνει και πολύ συχνά και ούτε ψαγμένος είμαι ούτε τίποτα!

Βέβαια πολύ τη λέξη “black” χρησιμοποιώ και δεν μου αρέσει. Οι deafheaven δεν έχουν στερεότυπο ήχο. Το εφτάρι που έβγαλαν στις αρχές της χρονιάς στη Deathwish, περιλαμβάνει δύο κομμάτια τα οποία μου θυμίζουν πολύ την ένταση των Planes Mistaken For Stars, την ατμόσφαιρα του black metal αλλά με μια διάθεση για έναν πιο “post” ας πούμε ήχο. Τα φωνητικά (οι κραυγές δηλαδή) είναι πίσω στη μίξη, οι κιθάρες ισοπεδώνουν τα πάντα και τα ντραμς συχνά παίζουν blastbeat. Μόνο το μπάσο είναι καθαρό και κρατάει τη φόρμα των κομματιών. Απο την άλλη το “Deadalus” έχει ένα μέρος στη μέση που θα ταίριαζε άνετα σε ποπ κομμάτι! Διαβάζω τη λέξη “shoegaze” στις περιγραφές τους και ίσως και να μην πέφτει μακριά απο την αλήθεια ο χαρακτηρισμός - όσον αφορά την ατμόσφαιρα του πράγματος. Παρόλα αυτά να περιμένετε κάτι που θα κάνει τα αυτιά σας να ματώσουν και τα νεύρα σας να τσιτώσουν. Εγω το γουστάρω πολύ.

libertine dissolves


+1 one old: Chuck Ragan - Feast or Famine [2007]

Όταν ο Chuck Ragan δεν παίζει με τους λατρεμένους (και απο εμένα και απο πολύ κόσμο) Hot Water Music (ναι, αναφορά στον Bukowski), πιάνει την κιθάρα του και γράφει ακουστικά κομμάτια. Λίγο απο folk, λίγο απο country, συχνά με τη συνοδεία βιολιού, φυσαρμόνικας ή ακόμα και banjo, το post-hardcore και οι ηχητικοί πειραματισμοί των HWM κάνουν στην άκρη και τη θέση τους παίρνει το απλό, συμβατικό songwriting.

Αυτό το ηχητικό “ξεγύμνωμα” φανερώνει τη δύναμη του Ragan στο να γράφει μουσική. Πρώτη φορά ασχολήθηκα πολύ με τη δουλειά του εν όψει της συναυλίας των Gaslight Anthem τον περασμένο Οκτώβρη στους οποίους έκανε support. Με κέρδισε πολύ γρήγορα με τις μελωδίες του και με τους καταπληκτικούς του στίχους. Άρχισα να τραγουδάω μαζί του “I wanna dance like nobody’s watching / and sing like nobody cares / climb to the top of the mountains we see / find peace and die up there”, να χορεύω με το “California Burritos”, να ανατριχιάζω με το “Symmetry”.

Όταν τα τραγούδια είναι τόσο καλά τα λόγια περιττεύουν. Αντί να με διαβάζετε ακούστε τη μουσική αυτού του τύπου γιατί είναι μεγάλος. Πολύ μεγάλος.

do you pray | california burritos

6 σχόλια:

  1. Planes Mistaken For Stars?!?!?!?! Μ' αρρρρρώστησες πρωινιάτικα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Χαα! Γουστάρεις Planes; Μπαντάρα τρελή, είχα ξενερώσει άπειρα όταν ακύρωσαν το support στους Converge!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τοκ Τοκ!
    Είναι κανείς εδώ;
    Μη μου πεις ότι τα παράτησες κι εσύ!
    Ragedy πες του κάτι! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. χαχα οχι θα επανέλθω σίγουρα. απλά ο συνδυασμός πολλής δουλειάς + επιστροφής στην ελλάδα για ένα 10ήμερο μου έπεσε βαρύς :)

    απο αύριο ανεβαίνω στα λονδίνα και ελπίζω σε business as usual!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φτου, δεν έχει και ημερομηνία η μπλογκσποτ να δω πότε έγραψες το σχόλιο. Εγώ ήρθα Αθήνα για 3ήμερο σαν καλό πρεζάκι που είμαι. Δεν μπορώ να σου πω περισσότερα για την ώρα γιατί έχω χώσει το κεφάλι στην πρώτη εξάτμιση που βρήκα εύκαιρη και θα παραμείνω εδώ μέχρι να έρθω στα ίσια μου. Άντε, περιμένω το 1+1 σου δεν μπορώ άλλη μοναξιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. χαχα κι εγώ πολύ τη χάρηκα τη δόση που πήρα απ την Αθήνα να πω την αλήθεια μου! υποθέτω πάντως πως όταν πήγες εσύ έφυγα εγω, οπότε δεν χάσαμε κάτι :) κατά τα άλλα μαζεύω τη χαμένη αυτοπειθαρχία μου στα του μάστερ και του 1+1, μετράω βδομάδες που άφησα κενές και ευελπιστώ σε ένα ποστ-μάζεμα σαν και του inverted_a :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή