Η εικονιζόμενη κυρία είναι η Wunmi, που παίζει ένα είδος μοντέρνου afro beat. Ο δίσκος της κυκλοφόρησε το 2007, λέγεται A.L.A (που σημαίνει Africans Living Abroad) και όσο έχω προλάβει να τον ακούσω είναι πολύ καλός.
Μέλη των Ιαπώνων Soil & "Pimp" Sessions (περισσότερα γι' αυτούς σε επόμενο post), οι J.A.M είναι ένα πιάνο τρίο (Josei - Piano, Akita Goldman - Double Bass και Midorin - Drums)με μια πολύ φρέσκια αντίληψη για την jazz. Διατηρούν την αυθεντική ατμόσφαιρα του είδους και ταυτόχρονα την εμπλουτίζουν με ρυθμούς και μελωδίες που ακούγονται εντελώς σύγχρονες - με εμφανείς τις επιρροές της acid jazz. Μόνο τυχαία δεν είναι η συνεργασία τους με τον Jose James στο εκπληκτικό "Jazzy Joint", που βρίσκεται στην μοναδική ως τώρα κυκλοφορία τους με τίτλο "Just a Maestro".
Απο οτι φαίνεται, στις 14 Οκτωβρίου (αλλού διαβάζω για 4 Νοεμβρίου) θα έχουμε στα χέρια μας τον καινούριο δίσκο του Q-Tip. Η προηγούμενη επίσημη κυκλοφορία του χρονολογείται το 1999 με το - πολύ καλό - 'Amplified', το οποίο συνέχιζε περίπου απο εκεί που σταμάτησαν οι A Tribe Called Quest με το 'The Love Movement'. Έκτοτε, η τότε εταιρεία του Arista αρνήθηκε να κυκλοφορήσει τον δίσκο του, 'Kamaal the Abstract' γιατί θεώρησε οτι δεν θα είχε εμπορική επιτυχία. Εγκληματική απόφαση, μιας και οι promotional copies που διέρευσαν, έδειξαν οτι ο δίσκος ήταν παραπάνω απο φανταστικός. Μείγμα απο hip-hop, soul με jazz επιρροές αλλά και κιθάρες. Πολλά ορχηστρικά μέρη, και την λέξη abstract του τίτλου να μην είναι καθόλου τυχαία. Άλλωστε εκτός απο τον Q-Tip υπεύθυνος για την παραγωγή ήταν ο Jay Dee. Ένα μικρό ψάξιμο σε blogs θα αρκεί για όποιον θέλει να τον βρει.
Ο καινούριος δίσκος του Q-Tip εκτός απο samples θα έχει και παιξίματα απο κανονική μπάντα. Φαίνεται δε οτι θα είναι πλούσιος σε συμμετοχές, διαβάζω για Common, Santogold, Norah Jones, Kanye West, Lupe Fiasco, Madlib, D' Angelo, Raphael Saadic, tracks βασισμένα σε beats του συγχωρεμένου J Dilla και ένα sample απο λόγο του Barack Obama (!). Ο Q-Tip έχει δηώσει οτι θέλει να βοηθήσει στην αναγέννηση του hip-hop - εξ ου και ο τίτλος του δίσκου: 'The Renaissance'. Για την ώρα υπάρχει διαθέσιμο το 'Gettin' Up' στο myspace του, το οποίο ακούγεται σαν ένα μοντέρνο 'Award Tour' (απο τον - κλασσικό πλέον - δίσκο 'Midnight Marauders' των A Tribe Called Quest). Προσωπικά το έχω στο repeat.
Μια απο τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες που συνεχίζουν να κρατάνε τη σημαία της ska ψηλά είναι οι άγγλοι Dualers. O Si και ο Tyber, δυο αδέρφια - γιοι ενός promoter της soul και της ska στη δεκαετία του '60 - παίζουν ένα απο τα πιο καλόγουστα και φρέσκα μείγματα των ήχων του rhythm and blues και της μουσικής της Jamaica. Το 2006 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος τους με τίτλο The Melting Pot και απ' οτι φαίνεται σύντομα θα κυκλοφορήσει ο επόμενος με τίτλο The Cooking Pot.
Το αγαπημένο μου κομμάτι απο το The Melting Pot είναι το καταπληκτικό Don't Go:
Εδω υπάρχει μια παλιότερη συνέντευξή τους και στο τέλος του post ολόκληρο το The Melting Pot για download.
Ένας απο τους κορυφαίους πιανίστες της γενιάς του, ο Kenny Kirkland παίζει μια version του Black Nile του Wayne Shorter.
Ο Kirkland ήταν στενά συνδεδεμένος με τα αδέρφια Wynton και Branford Marsalis - έπαιξε άλλωστε στο μεγαλειώδες Black Codes (From the Underground) του πρώτου και έγινε θύμα της έντονης κριτικής του πιουρίστα Wynton όταν μαζί με τον Branford έγιναν μέλη του συγκροτήματος του Sting! Έφυγε πρόωρα απο τη ζωή το 1998, χάρη στον εθισμό του στην ηρωίνη, αφήνοντας το album που ηχογραφούσε τότε με το κουαρτέτο του Branford μισοτελειωμένο. Ο Branford αποφάσισε να ονομάσει τον δίσκο Requiem και να τον κυκλοφορήσει ως έχει, το τελευταίο δημιούργημα ενός φανταστικού γκρουπ (με τον Jeff "Tain" Watts στα τύμπανα και τον Eric Revis στο όρθιο μπάσο).
Και για να μην ξεχνιόμαστε, εδω η αυθεντική εκτέλεση του Black Nile απο το Night Dreamer του Shorter που κυκλοφόρησε το 1964. Με την απίστευτη σύνθεση του Lee Morgan στην τρομπέτα, του Elvin Jones στα τύμπανα, του McCoy Tyner στο πιάνο και του Reggie Workman στο όρθιο μπάσο.
