the slackers @ AN club

Οι Slackers, σήμερα, στο ΑΝ.

Rude and Reckless.

Να είστε εκεί.

Είμαι ευτυχισμένος.

Saraaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah!!

Les SkartOi! - Ska Radio

Κρατάω λοιπόν στα χέρια μου την πρώτη κυκλοφορία των Les SkartOi!, της οποίας οι ηχογραφήσεις έγιναν το καλοκαίρι του 2008, και τυπώθηκε πριν λίγους μήνες. Είναι δύσκολο να γράψω χωρίς να είμαι θετικά διακείμενος, μιας και τα παιδιά τα γνωρίζω χρόνια και τους έχω παρακολουθήσει live αναρίθμητες φορές. Τόσες φορές για την ακρίβεια, που όταν έβαλα να ακούσω το cd, τα τραγούδια μου ήταν ήδη τόσο γνώριμα που σφύριζα τους σκοπούς και τραγουδούσα τα λόγια!

Τι έχουμε εδώ λοιπόν; Την πρώτη (απ' όσο είμαι σε θέση να γνωρίζω) εγχώρια κυκλοφορία αμιγούς ska και rocksteady. 14 κομμάτια που κινούνται στις τζαμαϊκανές μουσικές που η μπάντα (και ο γράφων!) αγαπάει πολύ, παιγμένες όπως ακριβώς τους αξίζει: με πλήρη μπάντα - 2 κιθάρες, τύμπανα, πλήκτρα, μπάσο και χορταστικό τμήμα πνευστών - σαξόφωνο, τρομπόνι και τρομπέτα. Εδω ο ακροατής δεν θα βρεί καθόλου το 3ο κύμα της ska (ska-punk δηλαδή) - η μπάντα αναγνωρίζει μέχρι το two-tone και κυρίως το πρώτο, αυθεντικό κύμα των 60s.

Είναι εντυπωσιακό πόσο καλογραμμένα και καλοπαιγμένα είναι τα κομμάτια. Το εναρκτήριο, ορχηστρικό 'Balkans Parade' κινείται σε traditional ρυθμούς αλλά με βαλκανικότατη μελωδία, το 'Be Myself' μοιάζει σαν μια απο τις διασκευές ska σε κομμάτια της Motown που ήταν συνηθισμένες στη Jamaica, ενω το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου είναι σαν να ξεπήδησε απο κάποια συλλογή της Trojan. Ξεχωρίζω εδώ το 'Melancholia', το 'Stupid Life' και το 'Zombie's Riot'. Το δε 'Ska Radio' είναι ένα καταπληκτικό 2-tone κομμάτι και το 'χιτάκι' του δίσκου! Προσωπικό αγαπημένο είναι το 'All of These' που ξεκινάει reggae και καταλήγει σε ένα απογειωτικό double time παίξιμο που το κάνει ska! Το πιο ενδιαφέρον είναι οτι σε αυτόν τον δίσκο θα βρείτε ελάχιστο ως καθόλου filler - το υλικό είναι δουλεμένο χρόνια και δοκιμασμένο στα πολλά live της μπάντας. Οι μουσικοί είναι ικανότατοι, η παραγωγή πολύ σωστή και το αποτέλεσμα θα ικανοποιήσει οποιονδήποτε έχει ενδιαφέρον για τέτοιους ήχους. Ok, δεν θα βρείτε τίποτα πρωτοποριακό εδώ, αλλά μιλάμε για μια απο τις καλύτερες μπάντες της χώρας που αξίζει προβολής!

Το 'Ska Radio' κυκλοφορεί απο την Blind Bastard Records και πληροφορίες για το που μπορεί να βρεθεί υπάρχουν εδώ.

the aggrolites @ AN Club

Παρόλο που πιστεύω οτι όποιος ενδιαφερόταν ήταν εκεί - θα προσπαθήσω να γράψω δυο λόγια για τη χθεσινή συναυλία των Aggrolites στο AN Club. Να σημειώσω αρχικά οτι τη συναυλία την άνοιξαν οι Les SkartOi! με ένα καταπληκτικό rocksteady/ska set το οποίο δυστυχώς παρακολούθησαν σχετικά λίγοι, αφού ο περισσότερος κόσμος άργησε να μπει μέσα - σχεδόν πάντα αυτή είναι η μοίρα του να κάνεις support στο ΑΝ. Οι Les SkartOi! πρίν λίγο κυκλοφόρησαν την πρώτη τους δουλειά (σε cd αρχικά, αν και υπάρχει μια ελπίδα για βινύλιο σε δεύτερο χρόνο) και ευελπιστώ οτι σύντομα θα βρω λίγο χρόνο να γράψω γι' αυτή.

Στο κυρίως μενού τώρα: δηλώνω μεγάλος φαν των Aggrolites και περίμενα τη συναυλία πολύ καιρό. Όσοι φίλοι τους είχαν δει μιλούσαν με τα καλύτερα λόγια για την παρουσία τους επι σκηνής και άλλωστε ήμουν παραπάνω απο σίγουρος για το πόσο καλοί μουσικοί και πόσο δεμένοι είναι. Έτσι και έγινε - για περίπου 2 ώρες (αν δεν κάνω λάθος, γιατί το τελευταίο που σκεφτόμουν ήταν να κοιτάξω την ώρα) η πεντάδα απο το L.A. έπαιξε το είδος που αποκαλεί 'dirty reggae' - ένα πολύ ενεργητικό κράμα 60's reggae, ska και rocksteady. Το groove ήταν ανελέητο απο το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό, τα κομμάτια παιγμένα με ελάχιστες παύσεις (και χωρίς να υπάρχει κάπου τυπωμένο setlist - δείγμα του πόσο προβαρισμένη μπάντα είναι) και φυσικά η σκηνική παρουσία της μπάντας μετέδιδε μεγάλο μέρος της ενέργειάς τους στο κοινό. Ακούστηκαν τα περισσότερα γνωστά κομμάτια τους - με highlight ίσως το 'Countryman Fiddle'. Για το τέλος επιφύλασσαν ένα μικρό medley απο παλιά κομμάτια - μεταξύ άλλως ακούστηκαν το 'Skinhead Moonstomp', το 'Monkey Man' και το 'A Message to you, Rudy'. Και φυσικά, όπως περίμενε όλος ο κόσμος που άρχισε να το τραγουδάει προτού βγουν στη σκηνή για το encore - έκλεισαν με αυτή την καταπληκτική διασκευή στο 'Don't let me down' των Beatles που έκανε το ΑΝ να πηγαίνει πάνω-κάτω και όλους να τραγουδάνε.

Η καλύτερη συναυλία που είδα το 2009 και μια απο αυτές που δεν πρόκειται να ξεχάσω - ας ξανάρθουν σύντομα! Αν είχαν παίξει και κάποιο απο τα 'Keep moving on' ή 'Let's pack our bags' θα ήμουν ευτυχισμένος! Μοναδική περίπτωση να δούμε συναυλία αντίστοιχου επιπέδου είναι αν οι φήμες που κυκλοφορούσαν χθες για τους Slackers επαληθευτούν...

the aggrolites - IV

Θα μας τρελάνουν αυτοί οι τύποι... Πάλι έβγαλαν δισκάρα, πάλι μόνο Aggrolites θέλω να ακούω αυτές τις μέρες. Μα όταν ο δίσκος ξεκινάει με κομμάτι σαν το 'Firecracker' τι περιμένεις, σε πιάνει απ' τα μαλλιά και σε χώνει μέσα στην dirty reggae τους. Αυτός είναι ο ορισμός τους για τον συνδυασμό ενός απίστευτα σφιχτού rhythm section, μια κιθάρας, ενός hammond και μια φωνής. Άμα ακούγοντάς τους δεν θες να σηκωθείς απ' την καρέκλα σου είσαι χαμένη περίπτωση, είναι σίγουρο. Και αν οι τόνοι πέφτουν λίγο με το πιο αργό 'What a Complex', έρχεται το 'Wild Time' και βάζει τα πράγματα στη θέση τους - 'Yeay, yeah, yeah, we 're gonna have a wild time'. Μην περιμένετε φιλοσοφίες και βαθιά νοήματα, αυτά είναι για αυτούς που παίρνουν τους εαυτούς τους πολύ στα σοβαρά. Οι Aggrolites κάνουν απλώς αυτό που ξέρουν - παίζουν χορευτική μουσική με επιρροή απο τη Jamaica, τη funk και τη soul και το κάνουν καλά. Πολύ καλά. Πάντα έβγαζαν μεγάλους δίσκους, αυτή τη φορά και με το παραπάνω: 21 tracks έχει το cd (τιτλοφορείται 'IV' - ναι, είναι το τέταρτό τους!) και με τον καύσωνα που επικρατεί ακούγεται ολόκληρος και στο repeat. Δεν υπάρχει λόγος να ξεχωρίσω άλλα κομμάτια (αν και αξίζει μια γραμμή για το 'Keep Moving On' με το ύπουλο hammond), όποιος θέλει να το ακούσει έχει πειστεί ήδη!

Για να μην ξεχνιόμαστε, τον Αύγουστο θα είναι εδώ!

give it a spin

this is ska

Αντιγράφω απο εδώ.

I’ve been looking for a copy of This is Ska, ever since I caught a glimpse of it on a friend’s Laserdisc. Clips have been available for years, but the entire movie was hard to track down. Then I ran across the whole thing (in four parts) on YouTube, this morning!
So here it is- for you- Check out Jimmy Cliff, Toots and The Maytals and Byron Lee and The Dragonaires, The Blues Busters and The Charmers. The best part about this doc, in my opinion, is the awesome, original ska dancing from these clean-cut Jamaican teens.
I know that it was filmed at the Sombrero Club in 1962, and that the film’s intro is sampled in tons of tunes- however, it’s still very difficult to find any info about it. If anybody’s got some info, send it my way.

the blues busters

Αφορμή για να ασχοληθώ με την περίπτωση των Blues Busters - τους οποίους συχνά-πυκνά πετύχαινα μπροστά μου - ήταν η διασκευή των Dualers στο 'I Won't Let You Go'. Όπως συμβαίνει πολύ συχνά με τη ska (αλλά και τη soul) των late 50's - early 60's, η συντριπτική πλειοψηφία των κυκλοφοριών των Blues Busters ήταν σε μορφή single και, απο όσο έψαξα, το καλύτερο σημείο εκκίνησης για κάποιον που ενδιαφέρεται για το έργο τους είναι η συλλογή 'Behold! - The Anthology' που κυκλοφόρησε το 2005 και περιλαμβάνει 26 κομμάτια.

Οι Blues Busters ήταν το ντουέτο του Lloyd Campbell και του Phillip James. Σχηματίστηκαν στη Jamaica στα τέλη της δεκαετίας του '50, βαθιά επηρεασμένοι απο το πρώιμο αμερικάνικο rhythm and blues της εποχής εκείνης. Τα πρώτα τους κομμάτια ήταν ακριβώς αυτό - r'n'b - και ακούγονται σαν μια πιο παλιά εκδοχή των Sam & Dave. Με την έκρηξη της ska, οι Blues Busters προσάρμοσαν τα soul διπλά φωνητικά τους πάνω απο το ska beat με καταπληκτικά αποτελέσματα. Το 'I Won't Let You Go' είναι ίσως το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, αλλά κομμάτια όπως το 'Donna' και 'Soon You'll Be Gone' είναι εξίσου φανταστικά. Το 'I Had a Dream', το 'How Sweet It Is' και η μπαλάντα 'Behold' αντίθετα, είναι παραδείγματα κομματιών που άνετα θα μπορούσαν να είναι ξεχασμένα σε κάποια κούτα με singles της Atlantic - με την καλή έννοια! Όταν η ska εξελίχθηκε σε rocksteady οι Blues Busters επέλεξαν να μην ακολουθήσουν την "πρόοδο" αλλά να συνεχίσουν να κάνουν αυτό που ήξεραν πολύ καλά και εκτός απο δικά τους κομμάτια διασκεύασαν μεταξύ άλλων Sam Cooke και Impressions. Για όποιον ενδιαφέρεται για ska και soul της εποχής εκείνης, το 'Behold! - The Anthology' είναι απαραίτητο άκουσμα.


The Blues Busters - I Won't Let You Go


(link στα σχόλια)

the slackers - better late than never

To 1996, στη μέση μιας εποχής που όταν άκουγες τη λέξη 'ska' σκεφτόσουν 'ska-punk', αυτή τη μείξη του upbeat με παραμορφωμένες κιθάρες, πνευστά και γρήγορο τεμπο (ο όρος "punk με πνευστά" είναι πιο ακριβής) έκανε την εμφάνισή του ο πρώτος δίσκος των Slackers - 'Better Late Than Never'. Τα τέμπο είχαν πέσει, τα rock 4/4 των drums είχαν αντικατασταθεί απο βαθιά ska grooves και η μουσική είχε γίνει χορευτική.

Ο δίσκος δείχνει τις προθέσεις του απο την αρχή. Ανοίγει με το 'Work Song', ένα jazz standard του Nat Adderley το οποίο οι Slackers έφεραν στα μέτρα τους και το ενορχήστρωσαν σαν να βγήκε απευθείας απο το Studio One στη δεκαετία του '60. Αλλά αυτό που κάνει τόσο ιδιαίτερη την μπάντα δεν είναι οτι γκρουβάρει ιδανικά τη ska. Είναι οτι ο Ruggiero και ο Hillyard γράφουν φανταστικά τραγούδια. Απο το "φτιαγμένο για jam" 'Pedophilia' ("Mamma some old man is looking at your baby and your baby she's looking good") στο οποίο όλοι οι μουσικοί παίρνουν απο ένα σόλο, το τρομερό 'Sooner or Later' με την πιασάρικη μελωδία του, το reggae jam του 'Cuban Cigar' στο φανταστικό 'Sarah', ένα απο τα καλύτερα love songs που έχω ακούσει ("Sarah, I'm always thinking of you / I'm so sorry I can't make you my wife this life") για το οποίο ο Vic (Ruggiero) σημειώνει στα liner notes του δίσκου απλά πως "all she wanted was a love song and I couldn't give it to her...". Ο δίσκος κλείνει με το ορχηστρικό Contemplation αλλά πριν απο αυτό υπάρχει η reggae μπαλάντα 'Our Day Will Come' με τη συμμετοχή της Doreen Schaeffer ("of Studio One fame").

Δεν ξέρω αν το 'Better Late Than Never' είναι η καλύτερη δουλειά των Slackers αφού ακολούθησαν δίσκοι με φανταστικά κομμάτια μέσα, αλλά είναι ίσως ο πιο συνεπής και ο πιο πιστός στην ska παράδοση της Jamaica. Απαραίτητο άκουσμα τώρα που άρχισαν οι ζέστες!

cheers!

another town

mr. review - another town

φωτο απο το kathimerini.gr

mr review @ ΑΝ club

Η συναυλία των Rude & Visser το περασμένο Σάββατο στο AN ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα. Με λιγότερο κόσμο ίσως. Αλλά όλοι πιστοί σε μια απο τις κλασσικότερες ευρωπαϊκές two-tone ska μπάντες. Φάνηκε απο τα sing-along και τον εξοντωτικό χορό σε όλα τα κομμάτια των Mr. Review (σε αντίθεση με το "μούδιασμα" στα καινούργια, πιο ήρεμα κομμάτια). Οι ίδιοι φάνηκε να μην περιμένουν τέτοια υποδοχή, τα χαμόγελα που ξεφύτρωναν στα πρόσωπά τους ήταν ό,τι πιο χαρακτηριστικό άλλωστε! Δεν αξίζει να επεκταθώ σε setlist, όλα τα γνωστά κομμάτια των Mr. Review παίχτηκαν, το δε 'The Street Where I'm Living' 2 φορές, μετά απο απαίτηση του κοινού - όταν η μπάντα πήγε backstage δεν σταματήσαμε να τραγουδάμε τη βασική μελωδία του κομματιού μέχρι να "αναγκαστούν" να ξαναβγούν!

Υ.Γ. Πάντως η συναυλία ήταν απόδειξη ότι δεν υπάρχει ska σκηνή στην Ελλάδα. Λίγος κόσμος στο ΑΝ, και μάλιστα με κόσμο να έχει έρθει απο τη Βουλγαρία και την Ιταλία για να δει την μπάντα... Δεν θέλω να πω περισσότερα γιατί θα γίνω κακός, αλλά ήταν σκέτη απογοήτευση.

Και ένα απο τα καλύτερα κομμάτια τους:

Mr. Review - Every Day, Another Day

les skartoi @ after dark

Καταπληκτικοί όπως πάντα οι Les SkartOi! χθες στο After Dark. Για δυο ώρες το μαγαζί χόρευε σε ρυθμούς ska, όπως αυτή πρέπει να παίζεται! Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για σετλιστ, όποιος ενδιαφέρεται για αυτή τη μουσική ξέρει τι να περιμένει και μάλλον ήταν εκεί χθές. Οι υπόλοιποι μπορούν να πάρουν μια γερή γεύση το Σάββατο στο AΝ στο live των Ολλανδών και κορυφαίων στο two-tone ska Mr. Review. Θα τα ξαναπούμε αναλυτικότερα. Stay rude!

Υ.Γ. Σύντομα αναμένεται και το πρώτο δισκάκι των SkartOi! με τίτλο 'Ska Radio'.

the dualers

Μια απο τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες που συνεχίζουν να κρατάνε τη σημαία της ska ψηλά είναι οι άγγλοι Dualers. O Si και ο Tyber, δυο αδέρφια - γιοι ενός promoter της soul και της ska στη δεκαετία του '60 - παίζουν ένα απο τα πιο καλόγουστα και φρέσκα μείγματα των ήχων του rhythm and blues και της μουσικής της Jamaica. Το 2006 κυκλοφόρησε ο πρώτος δίσκος τους με τίτλο The Melting Pot και απ' οτι φαίνεται σύντομα θα κυκλοφορήσει ο επόμενος με τίτλο The Cooking Pot.

Το αγαπημένο μου κομμάτι απο το The Melting Pot είναι το καταπληκτικό Don't Go:

Εδω υπάρχει μια παλιότερη συνέντευξή τους και στο τέλος του post ολόκληρο το The Melting Pot για download.