31-10

Κατώτερος των προσδοκιών μου είναι ο καινούργιος δίσκος του Q-Tip 'The Renaissance'. Τουλάχιστον όσο έχω προλάβει να τον ακούσω, πέρα απο τα 2 singles ('Gettin' Up' και 'Move') που είναι εξαιρετικά ο υπόλοιπος δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο. Δεν είναι κακός σε καμία περίπτωση, αλλά o ίδιος ο Q-Tip έχει θέσει τον πήχη πολύ ψηλά. Ίσως αναθεωρήσω μετά απο λίγα ακούσματα, αλλά για την ώρα δεν συγκρίνεται ούτε με τους δίσκους των A Tribe Called Quest αλλά ούτε και με το 'Kamaal the Abstract'.



Δεν μπορώ να πω όμως το ίδιο για τους δίσκους των Jazzanova και Foreign Exchange. Καταπληκτικοί και οι δύο. Οι Jazzanova στο 'Of All the Things' έχουν κάνει πιο soulful τον ήχο τους - βοηθάνε και οι συμμετοχές των Phonte (απο τους Foreign Exchange), Paul Randolph αλλά και του Jose James στο καταπληκτικό 'Little Bird'. Το πρώτο single (και πρώτο track του δίσκου) 'Look What you 're Doin' to Me' το έχω στο repeat καιρό τώρα και απ' οτι φαίνεται ο δίσκος κινείται σε πολύ ψηλά επίπεδα, φροντίζοντας για πολλές εναλλαγές στο mood - απο τα soulful και funky σε στυλ Earth, Wind & Fire μέχρι τη jazz μπαλάντα του 'Little Bird' και τη samba του 'Gafiera'. Ακούστε οπωσδήποτε έναν απο τους δίσκους της χρονιάς.



Αντίστοιχα καλά λόγια μου έρχονται και για το 'Leave it All Behind' των Foreign Exchange. Καταπληκτικές παραγωγές σε έναν δίσκο με έντονο late-night feel - όσο κι αν μου τη σπάνε κάτι τέτοιοι προσδιορισμοί, νομίζω οτι είναι πολύ αντιπροσωπευτικός αυτή τη φορά! Προσωπική αδυναμία το 'Take Off the Blues', αλλά όλος ο δίσκος αξίζει προσοχής.



Παρεμπιπτόντως, ακουσα και το δισκάκι των Last Shadow Puppets μιας και όλο τους βρίσκω μπροστά μου και γιατί έχουν αυτό το καταπληκτικό εξώφυλλο. Χμ, ίσως είμαι λίγο αυστηρός αλλά γιατί βαρέθηκα τόσο γρήγορα; Καλύτερα να ακούσω Arctic Monkeys... (by the way η φωτογραφία είναι απο τα '60s, οπότε σταματάμε όλοι να ψάχνουμε την εικονιζόμενη!)

foreign exchange - daykeeper

'Daykeeper'. Το τραγούδι που ανοίγει τον πολύ πολύ καλό δεύτερο δίσκο των Foreign Exchange με τίτλο 'Leave It All Behind'

miles remixed

Ένα ενδιαφέρον project απο τον Apple Juice Kid με τίτλο 'Miles Remixed'. Ναι, προφανώς μιλάμε για κομμάτια του Miles πειραγμένα όσο δεν πάει, άλλα περισσότερο αναγνωρίσιμα (π.χ. το 'No Blues' και το 'Freddy Freeloader' απο το 'Kind of Blue') και άλλα λιγότερο ή καθόλου. Όλα καλόγουστα, με την αισθητική του μοντέρνου hip-hop. Το κυριότερο: κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει για ιεροσυλία - και όταν κάποιος πειράζει τον Miles είναι εύκολο να φάει τα μούτρα του. Όλο το mixtape εδώ.

mr review @ ΑΝ club

Η συναυλία των Rude & Visser το περασμένο Σάββατο στο AN ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα. Με λιγότερο κόσμο ίσως. Αλλά όλοι πιστοί σε μια απο τις κλασσικότερες ευρωπαϊκές two-tone ska μπάντες. Φάνηκε απο τα sing-along και τον εξοντωτικό χορό σε όλα τα κομμάτια των Mr. Review (σε αντίθεση με το "μούδιασμα" στα καινούργια, πιο ήρεμα κομμάτια). Οι ίδιοι φάνηκε να μην περιμένουν τέτοια υποδοχή, τα χαμόγελα που ξεφύτρωναν στα πρόσωπά τους ήταν ό,τι πιο χαρακτηριστικό άλλωστε! Δεν αξίζει να επεκταθώ σε setlist, όλα τα γνωστά κομμάτια των Mr. Review παίχτηκαν, το δε 'The Street Where I'm Living' 2 φορές, μετά απο απαίτηση του κοινού - όταν η μπάντα πήγε backstage δεν σταματήσαμε να τραγουδάμε τη βασική μελωδία του κομματιού μέχρι να "αναγκαστούν" να ξαναβγούν!

Υ.Γ. Πάντως η συναυλία ήταν απόδειξη ότι δεν υπάρχει ska σκηνή στην Ελλάδα. Λίγος κόσμος στο ΑΝ, και μάλιστα με κόσμο να έχει έρθει απο τη Βουλγαρία και την Ιταλία για να δει την μπάντα... Δεν θέλω να πω περισσότερα γιατί θα γίνω κακός, αλλά ήταν σκέτη απογοήτευση.

Και ένα απο τα καλύτερα κομμάτια τους:

Mr. Review - Every Day, Another Day

some october news

Άλλη μια κομματάρα απο τους Jazzanova. Λέγεται 'Look What You 're Doin' to Me', συμμετέχει ο Phonte των Foreign Exchange και έχει βουήξει ο κόσμος για το πόσο φανταστικό είναι. Υπάρχει εδω για download και θα βρίσκεται στον καινούργιο τους δίσκο με όνομα 'Of All Things' που κυκλοφορεί στις 21 του μήνα που διανύουμε.




In other news, το Σάββατο στο ΑΝ παίζουν οι θρυλικοί Mr. Review. Ή τέλος πάντων οι Rude & Visser, η μπάντα του τραγουδιστή και του κιθαρίστα των (διαλυμένων πλέον) Mr. Review. Κλασσικό two-tone ska, με πολλά καταπληκτικά κομμάτια. Θα χάσω το live του IG Culture στο Guru για πάρτη τους αλλά χαλάλι. Προβλέπεται χορός μέχρι διάλυσης.

q tip - move

Q-Tip - 'Move'




Κυρίες και Κύριοι, έτσι όπως πάμε ετοιμαστείτε για δισκάρα στις 4 Νοεμβρίου.

les skartoi @ after dark

Καταπληκτικοί όπως πάντα οι Les SkartOi! χθες στο After Dark. Για δυο ώρες το μαγαζί χόρευε σε ρυθμούς ska, όπως αυτή πρέπει να παίζεται! Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες για σετλιστ, όποιος ενδιαφέρεται για αυτή τη μουσική ξέρει τι να περιμένει και μάλλον ήταν εκεί χθές. Οι υπόλοιποι μπορούν να πάρουν μια γερή γεύση το Σάββατο στο AΝ στο live των Ολλανδών και κορυφαίων στο two-tone ska Mr. Review. Θα τα ξαναπούμε αναλυτικότερα. Stay rude!

Υ.Γ. Σύντομα αναμένεται και το πρώτο δισκάκι των SkartOi! με τίτλο 'Ska Radio'.

just an update

• Καταραμένη ίωση. Όχι μόνο με κράτησες κρεβατωμένο ανήμερα των γενεθλίων μου, αλλά με έκανες να χάσω και το live του Τάκη στο Bios. Μα πότε θα τον δω πια να μου φύγει το απωθημένο;


• Και προφανώς με τέτοια κέφια που διάθεση για καινούργιες μουσικές. Ή και γενικώς για μουσικές εδώ που τα λέμε. Απλώς επιβεβαίωσα οτι ο δίσκος των TV On the Radio είναι όντως πολύ πολύ καλός.


• Καινούργιο ελληνικό μπλογκ. Through the eyes of the Underdog. Αποκλειστικά για hardcore. Μακάρι να κρατήσει γιατί απο μπλογκ που γράφουν για indie έχουμε μπουχτίσει. Τις άλλες μουσικές χρειαζόμαστε να μαθαίνουμε.


• Και μια κομματάρα που μου χε λείψει τόσο καιρό που είχα να ακούσω Sublime:

Sublime - Badfish

for sephora

Μα τι καταπληκτική μουσική. Το Rosenberg Trio στα καλύτερά του, και ο Stochelo Rosenberg τείνει να γίνει ένας απο τους πολύ αγαπημένους μου κιθαριστες.

Rosenberg Trio - For Sephora

melvin sparks @ half-note

Γερή δόση απο soul-jazz πήραμε χθές στο Half-Note. Ο κιθαρίστας Melvin Sparks, που στη δεκαετία του '60 ήταν μέλος στις μπάντες του Lou Donaldson, του Charles Earland και του Johnny 'Hammond' Smith μεταξύ άλλων, βρίσκεται για μερικά βράδια στην Αθήνα με την μπάντα του.

Η soul-jazz είναι απο τα αγαπημένα μου είδη jazz, κάτι που οφείλεται αφενός στον καταπληκτικό ήχο του hammond, αλλά και στο backbeat και τους πιο funk ρυθμούς αντί του παραδοσιακού swing, αλλά ως τώρα δεν είχα παρευρεθεί σε κάποια αντίστοιχη συναυλία. Με το που εμφανίστηκε ο Melvin με το τρίο του επι σκηνής και άρχισαν τις πρώτες νότες του 'Alligator Boogaloo' (απο τον ομώνυμο δίσκο του Lou Donaldson, στον οποίο κιθάρα έπαιζε ο τεράστιος George Benson), προετοιμάστηκα για ένα καταπληκτικό βράδυ.

Αυτό που ακολούθησε ήταν 3(!) ώρες μουσικής που μας μετέφεραν σε μια βραδιά στη δεκαετία του '60, όταν η soul-jazz ήταν στα καλύτερά της. Απ' ότι φάνηκε, ο Melvin ξέρει να κάνει ένα πράγμα καλά και δεν αποκλίνει καθόλου απο αυτό. Όλα τα κομμάτια ήταν σε medium-fast tempo, το backbeat σταθερό απο πίσω (swing ούτε για μια στιγμή), και ο Melvin με τον πληκτρά του έπαιρναν σόλο εναλλάξ. Το σετ, πέραν των κλασσικών soul jazz συνθέσεων, περιλάμβανε μια διασκευή στο 'Pick Up the Pieces' και ενα medley κομματιών του James Brown.

Για να είμαι ειλικρινής, κάπου κουράστηκα. Όσο κι αν μου αρέσει αυτό το είδος, νιώσαμε οτι ακούγαμε για 3 σχεδόν ώρες παραλλαγές του ίδιου κομματιού. Και, όσο κι αν μου αρέσει ως κιθαρίστας ο Melvin, δεν φτάνει με τίποτα τα επίπεδα ενός George Benson ή ενός Pat Martino (τον οποίο όταν είδα live δεν ήξερα που να κρυφτώ) - κιθαρίστες που στο ξεκίνημά τους έπαιζαν με soul-jazz μπάντες. Αντίστοιχα, ο πληκτράς ήταν μάλλον αδιάφορος αυτοσχεδιαστικά - αν και το groove του συνόλου και το ρυθμικό παίξιμο του Melvin ήταν θανατερό!

Πέραν των όποιων ενστάσεων, η βραδιά ήταν πολύ καλή, με μουσικές που στην Ελλάδα σπάνια έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε.


Υ.Γ. Ελπίζω ότι δεν έκανα άσχημα που προτίμησα τον Melvin αντί των PPP (οι οποίοι απ' οτι έμαθα, στο διάλειμμα του Melvin δεν είχαν ξεκινήσει καν και όταν τελείωσε ο Melvin είχαν σταματήσει ήδη να παίζουν!).

Υ.Γ.2 Πόσο κρίμα που το Half-Note και αυτές οι μουσικές έχουν ταυτιστεί με κουλτουριάρικες εξόδους 50άρηδων...